Léon Gromier (1879–1965) był francuskim prałatem, znanym w świecie kościelnym przede wszystkim jako wybitny rubrycysta i liturgista oraz kanonik i altarysta Bazyliki św. Piotra w Watykanie. Jako Rzymianin z ducha, dał się poznać jako człowiek obyty, wykształcony i pełen poszanowania dla zdrowych i autentycznych tradycji kościelnych. Mimo, że – nie ze swojej winy – nigdy nie został włączony do kolegium mistrzów ceremonii papieskich (co było jego wielkim marzeniem i ambicją), był niezrównanym znawcą ceremoniału apostolskiego, czemu dał wyraz w swoim opus magnum: komentarzu do Caeremoniale Episcoporum (1959).

Do tej pory nie opublikowano naukowej biografii Mons. Gromiera. Podstawowym źródłem jest opracowanie umieszczone na francuskim portalu poświęconym liturgii Cérémoniaire, przygotowane przez anonimową osobę dobrze znającą prałata, która włożyła wiele wysiłku, by odnaleźć lub zrekonstruować jak najwięcej informacji z jego życia (m.in. konsultacje w Urzędzie Papieskich Celebracji Liturgicznych). Drugim źródłem jest hasło we francuskiej Wikipedii, również przygotowane przez kogoś, kto musiał posiadać jakąś znajomość osoby i działalności prałata Gromiera.

By nie powielać tych dwóch źródeł (mogą być one łatwo odczytane z pomocą translatorów), zwłaszcza pierwszego, które jest bardzo skrupulatnie udokumentowane, podajemy najważniejsze informacje w formie czytelnych tabel, pozwalających wystarczająco wyrobić sobie ogląd na osobę Mons. Léon Gromiera oraz umożliwić konsultację najważniejszych jego publikacji, skądinąd obecnych już od jakiegoś czasu nawet w polskiej przestrzeni internetowej.

Chronologia życia i działalności kościelnej Mons. Léona Gromiera
| Data / okres | Wydarzenie | Miejsce / instytucja |
|---|---|---|
| 20 maja 1879 | Narodziny | Montchanin, diecezja Autun, Francja |
| 19 czerwca 1879 | Chrzest | Parafia w Montchanin |
| Dzieciństwo | Przeprowadzka rodziny do Saint-Pierre d’Allevard; nauka szkolna w Grenoble | Diecezja Grenoble, Francja |
| Przed 1898 r. | Studia filozoficzne w wyższym seminarium duchownym | Grand Séminaire de Grenoble |
| 1898–1902 | Studia teologiczne i przygotowanie do kapłaństwa | Seminarium Francuskie w Rzymie |
| Od 1898 r. | Trzeci ceremoniarz seminarium | Seminarium Francuskie w Rzymie |
| 1899 | Przyjęcie tonsury | Rzym |
| Wielkanoc 1900 | Przyjęcie święceń niższych | Rzym |
| Zesłanie Ducha Świętego 1900 | Święcenia subdiakonatu | Rzym |
| Zesłanie Ducha Świętego 1901 | Święcenia diakonatu | Rzym |
| 29 marca 1902 | Święcenia prezbiteratu | Rzym |
| 1902 | Uzyskanie bakalaureatu z prawa kanonicznego | Apollinaire, Rzym |
| 1 listopada – 22 grudnia 1902 | Pobyt w Papieskiej Akademii Kościelnej (ówcześnie Accademia dei Nobili Ecclesiastici) | Rzym |
| 1902–1903 | Kontynuacja studiów z prawa kanonicznego | Apollinaire, Rzym |
| Przed 1914 r. | Kanonik kościoła Santa Maria in Montesanto | Rzym, Piazza del Popolo |
| 26 marca 1914 | Nominacja na konsultora sekcji liturgicznej Kongregacji Obrzędów | Święta Kongregacja Obrzędów, Rzym |
| 2 marca 1920 | Nominacja na kamerariusza tajnego nadliczbowego (cameriere segreto soprannumerario) | Dwór papieski, pontyfikat Benedykta XV |
| 22 lutego 1922 | Ponowne mianowanie kamerariuszem tajnym nadliczbowym | Dwór papieski, pontyfikat Piusa XI |
| 5 lipca 1923 | Utworzenie Specjalnej Komisji Protokołu Generalnego Ceremoniału Papieskiego (Commissione Speciale per il Protocollo del Cerimoniale Pontificio); Gromier został jej członkiem w późniejszym terminie | Komisja przy Kongregacji Ceremoniału |
| 7 stycznia 1925 | Nominacja na kanonika Bazyliki Watykańskiej | Kapituła Bazyliki św. Piotra, Watykan |
| 15 marca 1925 | Złożenie przysiąg wymaganych od kanonika | Kapituła Bazyliki św. Piotra, Watykan |
| 1925 | Godność protonotariusza apostolskiego nadliczbowego (Protonotarius Apostolicus supranumerarius) | Stolica Apostolska |
| 1 lipca 1925 | Wyznaczenie na cenzora Akademii Liturgicznej Rzymskiej | Akademia Liturgiczna Rzymska |
| 23 grudnia 1925 | Nominacja na prałata domowego Jego Świątobliwości (Prelato domestico di Sua Santità) | Dwór papieski, pontyfikat Piusa XI |
| 1926–1942 | Główny zakrystianin (Sagrestano Maggiore) | Bazylika św. Piotra, Watykan |
| 17 grudnia 1931 | Udział w pracach komisji do rewizji i wydania Pontificale Romanum | Komisja ustanowiona przez Piusa XI |
| 2 lutego 1936 | Nominacja na altarzystę papieskiego (Altaris Custos seu Altarista) | Bazylika św. Piotra, Watykan |
| 1936 | Sekretarz | Rzymska Akademia Liturgiczna |
| 1944–1946 | Prefekt Cappella Giulia | Chór liturgiczny Kapituły Bazyliki św. Piotra, Watykan |
| 1948–1954 | Ponownie główny zakrystianin (Sagrestano Maggiore) | Bazylika św. Piotra, Watykan |
| 1959 | Publikacja dzieła Commentaire du Caeremoniale Episcoporum | Paryż |
| 19 kwietnia 1965 | Śmierć | Rzym |

Lista publikacji Mons. Léona Gromiera
| Tytuł | Miejsce publikacji | Data publikacji | Tematyka | Dostęp online |
|---|---|---|---|---|
| La Messe Pontificale d’un Protonotaire | Ephemerides Liturgicae, Rzym, t. XIX | 1905, s. 487–495 | Opis ceremonii Mszy pontyfikalnej sprawowanej przez protonotariusza apostolskiego. Przedstawia przebieg obrzędów i właściwe im przepisy ceremonialne. | BRAK |
| La manière de se rendre au chœur et de le quitter à la Messe et aux Vêpres Pontificales | Ephemerides Liturgicae, Rzym, t. XX | 1906, s. 141–148 | Omówienie zasad ceremonialnego wejścia do chóru i jego opuszczania podczas Mszy pontyfikalnej oraz pontyfikalnych nieszporów. | BRAK |
| Dire Prime avant les Matines, et Complies après les Matines anticipées | Ephemerides Liturgicae, Rzym, t. XX | 1906, s. 719–723 | Rozważania nad porządkiem sprawowania godzin kanonicznych, w szczególności nad odmawianiem Prymy przed jutrznią oraz Komplety po jutrzni antycypowanej. | BRAK |
| Prérogatives archiépiscopales et Généralités épiscopales | Les Questions Liturgiques et Paroissiales, Louvain, t. VIII i IX | 1923, t. VIII, s. 267–272; 1924, t. IX, s. 68–74 oraz 109–116 | Obszerne studium przywilejów arcybiskupich i ogólnych zasad dotyczących godności oraz funkcji biskupich. Gromier omawia m.in. paliusz, krzyż arcybiskupi, insygnia, precedencję oraz ceremonialne odróżnienie arcybiskupów od innych biskupów. Artykuł ukazał się w trzech częściach. | POBIERZ PDF |
| L’année jubilaire, ses règles et manifestations liturgiques | Annuaire Pontifical Catholique, Paryż | 1927, s. 615–626 | Rozbudowane i szczegółowo udokumentowane opracowanie katolickiego Roku Jubileuszowego. Przedstawia jego zasady oraz liturgiczne formy i przejawy w kontekście Roku Świętego obchodzonego w 1925 r. | BRAK |
| Col romain et rabat | Annuaire Pontifical Catholique, Paryż | 1936, s. 647–658 | Opracowanie dotyczące rzymskiego kołnierzyka duchownego i rabatu. Publikacja jest sygnowana inicjałami A. B. i L. G., przypisywanymi Albertowi Battandierowi i Léonowi Gromierowi. | BRAK |
| La simplification des rubriques du missel et du bréviaire: Réflexions sur le décret général de la S. Congrégation des Rites du 23 mars 1955 | Revue de Droit Canonique, Strasburg, t. V, nr 2 | Czerwiec 1955, s. 175–183 | Krytyczna analiza uproszczenia rubryk Mszału i Brewiarza zarządzonego dekretem Świętej Kongregacji Obrzędów z 23 marca 1955 r. Gromier rozważa konsekwencje zmian dla kalendarza, obchodów liturgicznych oraz publicznego i prywatnego sprawowania oficjum. | Wersja włoska |
| Commentaire du Cæremoniale Episcoporum | La Colombe, Paryż | 1959, 488 s. | Główne dzieło Gromiera: szczegółowy komentarz do Cæremoniale Episcoporum, poświęcony przepisom i praktyce ceremonii biskupich. Książka stanowi pogłębione studium rubryk, insygniów, precedencji i organizacji obrzędów pontyfikalnych. | POBIERZ PDF |
| Simples réflexions sur des choses restaurées | Opus Dei, nr 5 | Listopad 1961, s. 248–254 | Refleksje nad odnowionymi obrzędami Wielkiego Tygodnia. Gromier ocenia wprowadzane zmiany liturgiczne, analizując ich uzasadnienie i skutki dla tradycyjnego porządku celebracji. | BRAK |
| La Semaine Sainte restaurée | Opus Dei, nr 2 | Kwiecień 1962, s. 76–90 | Rozwinięta krytyczna analiza reformy Wielkiego Tygodnia, obejmująca m.in. obrzędy Niedzieli Palmowej, Triduum Paschalnego, procesje, czytania i śpiewy. Tekst stanowi publikację konferencji wygłoszonej przez Gromiera w Paryżu w lipcu 1960 r. | POBIERZ PDF / Polskie tłumaczenie (kliknij, by przeczytać) |